سفارش تبلیغ
پیشنهاد نام دامنه هاست ایران

بدانکه اسم اعظم در ترقی حروف جلوه دارد و هر عارفی به حقیقت آن ماهر شد اصطلاحی و قاعده ای بر ان نهاد
تا سرپوشی باشد برای سرّ پوشی و جهّال موفق به آن نشوند ولی نگارنده تا اندازه ای بپرده دری جری شدم ابجد
را بشماره های چند بردار از قبیل :

ا  ی  ق  غ 
ا  ج  ه  ز  ط  

ا  ه  ط  م
ا  د  ک  ع


و سایر دوائری که نزد اهل فن زیاد است و بعضی از انها برای ترقی و برخی برای ترفع و بعضی در الواح مثلثات و مربعات
و مخمسات و غیره بکار آید و از نا اهل مخفی داشته اند و مطلب را به طور رموز و مهمّات ذکر کرد اند و بعصی گفته اند که
اسم اعظم مطابق این حروف است :

ل  ا  ا  ل  ه  ا  ل  ا  ه  و

که عدد انها صد و ده است و بعضی گفته اند که اسم اعظم در میان هفت حرف مبسوط است که اگر مقلوب شود نیز همان حاصل آید :

ک  ل  ف  ی  ف  ل  ک

که حروف وسط انرا چو ملفوظ نماییم عدد
هو جلوه میکند و چون به مرتبه عشرات برند انست که در نزد خداست
در
ام الکتاب و اول والذباریات
که واو است بر ان دلالت دارد بشرطیکه ملفوظ گردد و میان تهی کند و انرا که از میان
گرفتند ترقی دهند و ترقی داده شده را ملفوظی کنند حرف ندائی حاصل اید چنانچه محمود دهدار (ره) در بعض از اشعار خود به آن اشاره داشته است .

ولنعم ما قال


در واو نگو که چون الف جا دارد         در مخزن او گهر بیکتا دارد
از سرّ الف عیانی ار اگاهی         دریاب که آن اعظم اسما دارد


و همچنین دقّتی در حرف آخر سوره شریفه طور کن و جلوه میم را مشاهده نما که اول و اخر این دو سوره (و ا و) و (م ی م) است و مراد شیخ از واو حرف وسط و از میم حرف وسط ان است که منصوب و مقلوب هر دوندای قریب و بعید است و اشارت به ذات میکند که
در عدد یازده و چون ترقّی یافت افی میشود و صدای بینه الف میدهد که آن
ل ف و روح آن ق ی
است که چون
به نظیره ابجد برند
ه خ و بلا مرتبه   ه و    حاصل میشود و چون روح ان ترقی کند   ع ل ی    صورت میگیرد




تاریخ : چهارشنبه 89/5/6 | 12:17 عصر | نویسنده : سیدامیرعلی موسوی الحسینی